Sounds Familiar – Οδηγός Σωστής Διαπαιδαγώγησης
Είστε γονιός? Θέλετε το παιδί σας να πετύχει στην ζωή του? Θέλετε το παιδί σας να μην σας βγάζει το λάδι? Θέλετε να μην σας λέει το παιδί σας “Τι μαλακίες είναι αυτές που ακούς ρε μάνα?”? Τότε φροντίστε να μην φτάσει κοντά σε αυτά τα τραγούδια το παιδί σας, μην γίνει σαν και εμένα.
Δεν θα αναλύσω το πόσο κωλοπαίδι είμαι, απλά θα ρίξω ένα Top-5 List, για τα τραγούδια που έχουν στιγματίσει την πολυ παιδική μου ηλικία, ανάμεσα στα 6-10 χρόνια μου. Μην νομίζετε, δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν άκουγε σκυλάδικα και στρουμφάκια σε αυτές τις ηλικίες, αλλα οι μελωδίες που με οδηγουν σε αυτό το Deja-vu είναι άλλες.
- Uriah Heep – July Morning
Όταν μένεις κάτω απο δύο ροκάδες θείους, δεν είναι δύσκολο να ανακαλύψεις ότι υπάρχουν και άλλοι τραγουδιστές εκτός από την Βίσση. Δεν λέω, μέχρι τα 11 μου δεν είχα διανοηθεί ότι οι Uriah Heep ήταν ένα βαθύτατα επηρρεαστικό συγκρότημα που αποτελούταν από μερικούς μαλλιάδες. Αλλά το κόλλημα με το July Morning ήταν ίσως το μεγαλύτερο της μέχρι τώρα ζωής μου. Επι 4 χρόνια ήταν το αγαπημένο μου τραγούδι, θυμάμαι – προς το τέλος του κολλήματος – όταν έβαλα ιντερνετς βρήκα και τους στίχους, τους πήγα στην καθηγήτρια των Αγγλικών να μου τους μεταφράσει. Δεν κατάλαβα το νόημα βέβαια, αυτό το άφησα για αργότερα.
- Simon & Garfunkel – The Boxer
Οι κύριοι Paul Simon κ Art Garfunkel ήταν το πρώτο μου cd. Μου το είχε δώσει ο εν λόγω θείος γιατί είχα καταντήσει κουραστικός κάθε μέρα να το ακούω σπίτι του, οπότε άφησε αυτό το βάρος στους γονείς μου. Τώρα γιατί μου είχε κολλήσει το Boxer, δεν το ξέρω. Αλλα ακόμα μου αρέσει (πως γίνεται να μην σου αρέσει δηλαδή?)
- Men At Work – Down Under
Δεν ξέρω πραγματικά. Αυτό το τραγούδι είναι ένα αδιάκοπο Deja vu, όποτε το ακούω θυμάμαι βροχή πάνω στα πολυαγαπημένα Γιάννενα. Μια σκηνή ακριβώς, ένα τοπίο – που δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο – και στο οποίο δεν λαμβάνω μέρος καθόλου, απλά ενα τοπίο απο το χωριό μου.Γιατρέ είμαι καλά?
- Jocelyn Brown – Somebody Else’s Guy
Play that funky bass boy! Ξεκάθαρη η επιρροή εδώ, 10 χρόνια τώρα αδιάκοπα δεν το έχει βαρεθεί ο πατέρας μου, όποτε συνδυάζω τις λέξεις πατέρας και funk αυτό μου έρχεται στο μυαλό. ΤΟ ΜΠΑΣΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!
- Eddy Grant – Living On The Frontline
Ακόμα απίστευτο, και για μένα μετά από τόσα χρόνια (είναι 10 χρονάκια), και για την εποχή (είναι 30 χρονάκια). Ωραίοι στίχοι, μεγάλος μουσικός, ωραίο beat, ποιοτικό και όχι catchy. Έχω ακόμα την κασέτα με το Best Of του Eddy Grant. Original. Relic. Το τραγούδι, ειδικά η extended version είναι ένα διαμάντι από αυτά που χάθηκαν.
Αυτά, όχι ότι ενδιαφέρεται κανείς αλλά έπρεπε να τα μαζέψω κάπου.
Sunrises
I’ll be simple today. 
Top 5 Songs To Listen To While Watching The Sunrise ALONE.
- Enya – Caribbean Blue
- Loreena McKennit – The Highwayman
- U2 – Where The Streets Have No Name
- Marianne Faithfull – So Sad
- Bathory – Ring Of Gold
Και με το που ξημερώσει για τα καλά ρίχνεις και ενα I Want To Break Free από Queen, και μετά άντε να σου πάει σκατά η μέρα. Music can make anyone’s day!
Melodies Of Joy
Από τοτε που είδα το High Fidelity, τα ενδιαφέροντα μου άλλαξαν. Σε πολλούς δεν άρεσε σαν ταινία, αλλα για μένα ειναι η καλύτερη που έχω δει. John Cusack, Jack Black σε ταινία που είναι αφιερωμένη στην μουσική. Να μην μιλήσω για το υπόλοιπο καστ, αλλα ιδιαίτερη μνεία θέλει ο Todd Louiso που ήταν απολαυστικός και ο Tim Robbins που μόνο και μόνο αν τον δείς γελάς.
Αυτό που μου έμεινε είναι τα Top 5 lists. Μου κολλησε γερά όμως. Πάρτε ένα που σκέφτηκα σήμερα μεταξύ Χημείας και Αρχαίων. No particular order intended!
Top 5 Feel-Good Songs :
1. Thin Lizzy – Dancing In The Moonlight
2. The Waterboys – The Pan Within
3. In Flames – Dialogue With The Stars
4. U2 – Where The Streets Have No Name
5. Curtis Mayfield – Move On Up
Και ένα τελευταίο για τους πιο ψαγμένους :
ΥΓ. Κάντε τα δύο τα τελευταία :
