Καλοκαιράκι…
Το καλοκαιράκι….
- Ξυπνάς στις 1 και μένεις μέσα παίζοντας manager με δάκρυα στα μάτια, αφ’ενός γιατι βαριέσαι και καπνίζεις μισο πακέτο σε ένα τρίωρο, αφ’ετέρου γιατί δεν γίνεται να κλείσεις το κλιματιστικό με 40 βαθμούς έξω.
- Έχεις κάθε μέρα δυο ώρες φροντιστήρια/ιδιαίτερα, όπου βράζεις από την ζέστη και ο καημένος ο καθηγητής παλεύει να σου εξηγήσει με χαρωπά παραδείγματα ποιο είναι το ελάχιστο μέτρο του μιγαδικού ζ.
- Αφού τελειώσεις το ιδιαίτερο πας να χαρείς, αλλα ξαφνικά θυμάσαι ότι έχεις 15 σελίδες ασκήσεις για το αυριανό ιδιαίτερο.
- Κατά τις 11 το βράδι που τελειώνεις πας να σηκώσεις το τηλέφωνο μπας και βγείς έξω, αλλα ξαφνικά θυμάσαι ότι οι μισοί σου φίλοι δουλεύουν και οι άλλοι μισοί διαβάζουν ακόμα.
ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ.
Κατά τα άλλα βρείτε παρηγοριά στο Viva La Vida των Coldplay και το τρομέρο Darkness & Starlight από τους υποτιμημένους, και virtually unknown Black Mages.
Locomondo & Μ.Μ.Μ.
Έχω καιρό να γράψω αλλα αυτα τα δυο θέλω να τα βγάλω.
Οι Locomondo είναι αιώνες μπροστά για την ελληνική μουσική. Τους είδα εχθές μόνο για 20 λεπτά στην Τεχνόπολη, πρώτη μου επαφή με live τους, και πραγματικά είναι φωτιά. Κατάφεραν να κάνουν ένα κοινό που κατα 1/2 ήταν κόσμος που ήθελε να δεί τον Γεωργαντά από κοντά, να αναρωτιούνται γιατί νιώθουν περίεργα με αυτό που ακούν.
Από την άλλη αφήσαν δυσαρεστημένους όσους περίμεναν να ακούσουν το “Πίνω Μπάφους και Παίζω Pro”. Και μάλιστα με ωραίο στυλ… “Ναρκωτικά υπάρχουν πολλά, και από αυτά ένα είναι το διασημότερο!” Και όλοι περιμένουν τους μπάφους και το pro, αλλά τα παληκάρια βαράνε ένα “Brain Control (Τηλεκοντρόλ)” που εμένα με έστειλε…
Οι Cyanna που έπαιξαν μετά τους Locomondo, ήταν καλοί αλλά χαντακωθήκαν άσχημα από τον ήχο και γενικά τον χώρο της Τεχνόπολης (δεν τους πάει ρε παιδί μ), τους έγραψε και το κοινό που πάλευε να βρεί τον Γεωργαντά… Μια επίσκεψη στο myspace τους δεν χάλασε ποτέ κανέναν…
Αντιθέτως σήμερα πήγα για μπανάκι στην Βούλα (από τον Κορυδαλλό) χρησιμοποιώντας μόνο Μ.Μ.Μ. Και αναρωτιέμαι με ποια λογική υπάρχουν καμπάνιες που υποστηρίζει το κράτος, λέγοντας “Αφήστε το αμάξι, πάρτε συγκοινωνία”. Ποια συγκοινωνία ρε? Που αυτό το Α1 (Πειραιάς-Βούλα) μερικές φορές θυμίζει στρατόπεδο συγκεντρώσεως, με 150 άτομα μέσα χαλαρά, κίνηση στην Παραλιακή, και 34 βαθμούς έξω…
Και να πεις οτι φταίει η παραλιακή? Που εχθές έκλεισε το μετρό στον Κεραμεικό, ενώ το Γκάζι ήταν φίσκα στον κόσμο για συναυλίες κλπ, για να γυρίσουν διαφήμιση!! Και το καλύτερο όλων, τα λεωφορεία απεργούσαν 10-12.. ΠΟΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΡΕ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ?
Don’t Stop Me Now
Είναι η πρώτη φορά στα 17 χρόνια ζωής που πιάνω σιγα σιγά, που νιώθω έτσι στην αρχή των πασχαλινών διακοπών. Δεν νιώθω έτοιμος να τα γράψω όλα, και να αρχίσω να βαριέμαι ακούγοντας μουσική, παίζοντας video-games, γενικώς όλα αυτα τα πράγματα που κάνω και ανεβάζουν το επίπεδο μου, δίνουν ένα στόχο στην ζωή μου και τονίζουν την ωριμότητα μου.
Η αιτία είναι η γνωστή ότι στο πίσω μέρος του μυαλού μου
είναι η υπενθύμιση ότι αύριο έχω ιδιαίτερο, μεσα στην μεγάλη εβδομάδα πρέπει να κάνω επανάληψη στην Χημεία και στα Μαθηματικά, ότι οι διακοπές μου θα τελειώσουν νωρίτερα λόγω μαθημάτων. Και πίσω από όλα κρύβεται ο μπαμπούλας των Πανελληνίων όπως πάντα.
Άλλα επειδή μόνο η μουσική θα μας σώσει, ακούω αυτό και λέω ένα περήφανο και περίτρανο ΧΕΣΤΗΚΑ.
Quotes of the day
Η ζωή μου έχει ανάγκη από ενδιαφέροντα άτομα, αλλά κυρίως από άτομα με ενδιαφέροντα.
Εγώ
‘Οταν πρωτογνωρίζεις κάποιον, ξέρεις τα πάντα γι’αυτόν.
Νίτσε
Ίσως σε μια πρώτη συνάντηση να είμαστε πιο ανοιχτοί. Ίσως να μην έχουμε αποφασίσει ποια περσόνα να φορέσουμε. Ίσως οι πρώτες εντυπώσεις να είναι πιο ακριβείς από τις δεύτερες και τις τρίτες.
Κάποιος αναφερόμενος στον Νίτσε
Τι να πεις…
Και λίγο social commentary.
Ο Κορυδαλλός είναι από τα πιο ελλεινά μέρη της Αττικής.
Fact 1 :είναι το τελευταίο μέρος της Ευρώπης όπου θα περίμενες να γενηθεί ένα μουσικό κύμα ή μουσική σκηνή. Μέχρι και στην Γουιάνα έχει γεννηθεί μεγάλος καλλιτέχνης (βλ. Eddy Grant). Μπορεί να νομίζεις ότι συνήθως τα χειρότερα μέρη είναι αυτα που γεννάνε τις μεγάλες ιδέες και την ανάγκη για αλλαγή. Οπότε διευκρινίζω, ο Κορυδαλλός δεν είναι ενα άσχημο (άσχημο με τον τρόπο που λες “αυτός είναι άσχημος άνθρωπος, και δεν εννοείς εμφανισιακά) μέρος γιατί έχει χαμηλές συνθήκες διαβίωσης κλπ κλπ. Αλλα γιατί είναι αυτο που νομίζετε ότι έχει χαθεί εδω και 30 χρόνια, είναι γνήσιοι ελληνάρες, που πιστεύουν ότι ο Ελληνικός πολιτισμός είναι ο Τερζής και ο Καζαντζίδης, και το πρώτο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλο όταν ακούν λέξεις σαν “Βάρναλης” ή “Παλαμάς” είναι οδοί.
Έναυσμα ήταν τα top searches στο dashboard, “youtube korydallos tsontes”.
Το πρόβλημα δεν είναι οι νεολαία, είναι οι γέροι.
Fact 2 : Χθές περιμένοντας λεωφορείο, έρχεται στην στάση μια μάνα με δυο κοριτσάκια, το μικρο ζήτημα να ήταν 5-6 χρονών. Δεν κατάλαβα γιατί, άλλα κάποια στιγμή γυρνάει και ρίχνει ένα χαστουκι στην μικρή η μάνα, άσχημο. Άσχημο, αυτή ήταν η πρώτη λέξη που μου ήρθε στο μυαλο. Και όχι, δεν ήταν το χαστούκι που ρίχνει η μάνα στο παιδί επειδή έκανε μαλακία, ήταν το χαστούκι που σημαίνει ότι είναι καθημερινότητα αυτό το χαστούκι, αυτό που σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρεσαι ιδιαίτερα τι θα πάθει το παιδί. Σημείωση : Ο ήχος που με έκανε να γυρίσω (το χαστούκι δηλαδή) θύμιζε ηχητικό εφέ σε ταινία του Βέγγου η του Κωσταντάρα.
Που κολλάνε οι γέροι σε αυτό? 3 ακόμα άτομα ήταν στη στάση, εγω, μια γυναικα, ένας αντρας μεγάλης ηλικίας. Ε ΕΓΩ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΦΗΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, αφορμή περίμενα να αρχίσω τα μπινελίκια. Αλλα οι άλλοι δυο απλά δεν ενδιαφέρθηκαν. Ανέμελοι και καλα, είχαν αυτο το ηλίθιο ύφος που έχεις όταν και καλά δεν σε ενδιαφέρει. Αλλά όταν έχεις απλωθεί στο λεωφορείο, όταν φωνάζεις τον φίλο σου “Ρε μαλάκα” με την μια να πουνε την παπαριά τους.
Το να δώσεις την θέση σου σε κάποιον μεγαλύτερο στο λεωφορείο δεν είναι αναγκαστικό, απλά το κάνεις αμα δεις ότι την έχει περισότερο ανάγκη. Και εγώ δεν σηκωνομαι όταν δεν μπορω να πάρω τα πόδια μου, και κυρίως δεν σηκώνομαι όταν έρχονται με το ηλίθιο αυτό ύφος που περιμένει να σηκωθείς. Και ένα ευχαριστώ όταν σηκώνομαι δεν έχω ακούσει.
Τα καταφέρατε.
Σοκ στην εθνική άρσης βαρών με κρούσματα ντόπινγκ.
Σοκ στην ελληνική άρση βαρών προκάλεσε η είδηση, σύμφωνα με την οποία έπειτα από σχετικό έλεγχο της WADA, σημαντικός αριθμός Ελλήνων αθλητών της εθνικής ομάδας, βρέθηκαν να έχουν κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών.
Σύμφωνα με πληροφορίες, 11 από τους 14 αθλητές της Εθνικής ομάδας βρέθηκαν θετικοί σε χρήση απαγορευμένων ουσιών, σε αιφνιδιαστικό έλεγχο που έγινε στον Αγιο Κοσμά, στις 7 Μαρτίου.
Σε διαθεσιμότητα τέθηκε έως τη διαλεύκανση της υπόθεσης ο προπονητής της εθνικής ομάδας άρσης βαρών Χρήστος Ιακώβου, ο οποίος νωρίτερα υπέβαλε στην Ομοσπονδία την παραίτησή του.
Η ΕΟΑΒ, από την πλευρά της εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:
«Η Ελληνική Ομοσπονδία Αρσης Βαρών ανακοινώνει ότι σε αιφνίδιο έλεγχο ντόπινγκ που διενεργήθηκε από την WADA με εντολή της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, εκτός αγώνων, στις 7 Μαρτίου του 2008, βρέθηκαν θετικά, τα πρώτα δείγματα 11 Ελλήνων αθλητών και αθλητριών.
»Θα ζητηθεί η εξέταση και του δεύτερου δείγματος, όπως ακριβώς προβλέπεται από τους κανονισμούς, και κατόπιν το Διοικητικό Συμβούλιο θα συγκροτήσει ειδική εξεταστική επιτροπή, που θα επιληφθεί του θέματος.
»Σήμερα, ο ομοσπονδιακός προπονητής Χρήστος Ιακώβου, ως υπεύθυνος της προετοιμασίας των αθλητών και αθλητριών της εθνικής ομάδος, έθεσε την παραίτησή του στη διάθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΟΑΒ.
»Το Δ.Σ. έθεσε τον κ. Ιακώβου σε διαθεσιμότητα μέχρι την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης που αποτελεί άμεση και κατεπείγουσα προτεραιότητα της ΕΟΑΒ».
Μετά από αυτή την εξέλιξη, τίθεται εν αμφιβόλω η συμμετοχή των Ελλήνων αθλητών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που αρχίζει σε λίγες ημέρες στην Ιταλία, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, όπου η χώρα μας έχει εξασφαλίσει την συμμετοχή πέντε αθλητών και τριών αθλητριών.
Μπράβο, τα καταφέρατε, η χώρα έζησε μοναδικές εθνικές επιτυχίες και τονωθηκε το εθνικο φρόνημα των Ελλήνων.
Επειδή μερικοί ξένοι (και μην πείτε τίποτα σε αυτό) ντοπαρισμένοι πήραν μετάλλια στο όνομα του Ελληνικού έθνους και της σημαίας.
Rockwave ‘08, Τα πρώτα παράπονα.
Ανακοινώθηκε το billing του Rockwave Festival 2008, και για όσους (καλα, που ζείτε?) δεν το είδαν ακόμα είναι :
08 July 2008 : The Offspring, Siouxsie (χωρίς Banshees),
dEUS, Flogging Molly, Marky Ramone κ.α.
09 July 2008 : Σειρά που τους δίνει η didi music : Judas Priest, Within Temptation, Cavalera Conspiracy, Opeth, Morbid Angel, Carcass, InnerWish
Θα έπρεπε να είναι : Carcass, Judas Priest, Opeth, Cavalera Conspiracy, Morbid Angel, Within Temptation, Innerwish
10 July 2008 : Manu Chao, Patti Smith, Locomondo κ Schoolwave Bands
Και ξεκινάμε τα παραπονα.
- ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ OFFSPRING ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ SIOUXSIE. Από που και ως που? Τι κοινό έχουν?
- ΓΙΑΤΙ ΟΙ WITHIN TEMPTATION ΤΟΣΟ ΨΗΛΑ? Ουτε περισσότερες πωλήσεις από τους Opeth/Carcass έχουν, ούτε μεγαλύτερο κοινό. Και η επανένωση των Carcass
είναι το σημαντικότερο συμβάν της χρονιάς αυτής. Μετά από δέκα χρόνια, οι Carcass που άλλαξαν το Death metal, γέννησαν το grindcore – goregrind, έρχονται ελλάδα,
και θα παίζουν ντάλα μεσημέρι?
- Οι πόρτες ανοίγουν 11.00 το πρωί. ΌΣΟΙ ΠΑΝΕ ΟΛΟ ΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ? Θα κοπανιέμαι εγώ όλη την δευτερη μέρα σαν το παρλιακό, θα τελειώσω στις 1,
από την υπερένταση, τα ναρκωτικά και τον φόβο μην με κλέψουν στο camping θα κοιμηθώ στις 5, και άντε να σηκωθώ 11 το πρωί για να συνεχίσω. Χαλάλι όμως.
- Το Schoolwave καλύτερα να σκάσει πεντε-έξι μέρες πριν. Σαν prelude γιατί όπως και να το κάνουμε οι 30αρηδες-40αρηδες και λίγοι κάτω απο 20 (μαζι και εγω
) που θέλουννα δούν τον Manu Chao, δεν πολυκόβονται για το Schoolwave. Πέρσι είχε πολυ χαβαλετζίδικο style, είχε κάτσει και πάνω που έκλεισε το σχολείο. Δεν θα έχει επιτυχία. Το πιστεύω και βάζω και στοίχημα.
Αλλα εγώ θα πάω τριήμερο, και παρατηρήστε ότι η Didi Music με παρακολουθεί, με το που μίλησα για Offspring χώθηκε να τους φέρει.
NME vs Mojo vs …?
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του να είσαι 16 χρονών και να μένεις στην Ελλάδα (κοίτα προβλήματα που έχει ο κόσμος), είναι οτι δεν υπάρχει μουσικός τύπος. Σε αυτό φταίει η Αθήνα και η Ελλάδα (οχι δεν έχω την όρεξη να χρησιμοποιήσω κάθε μέσο συγκοινωνίας της Αθήνας, που είναι γνωστα για την καθαριότητα, ησυχία και την μη- αίσθηση παρακμής που προσφέρουν — και ζήτημα αν βρώ κανα RollingStone του προηγούμενου μήνα σε τσιμπημένη τιμή).
Όταν σε αυτό προσθέσεις και ότι είσαι 16 χρονών,
άρα τα οικονομικά σου δεν πετάνε και ιδιαίτερα,
πέφτει πάνω σου και το βάρος της τιμής. ΟΜΩΣ,
επειδή ο συνδυασμός ανάγνωσης
και μουσικής είναι ιδιαίτερα δελεαστικός, κάτι κρατάς και λες
να βαρέσεις μια συνδρομή σε ένα από τα major μουσικά περιοδικά του εξωτερικού.
Και εκεί που όλα είναι καλά, έρχεται και το τρίτο πρόβλημα. Ζεις το 2008, και τα περισσότερα περιοδικά που κάποτε αξίζαν έχουν πιάσει πάτο! Το κατοστάρικο που θα φύγει για την συνδρομή δεν θα φύγει με ελαφρά την καρδία, άρα η επιλογή είναι δύσκολη, και είναι ανάμεσα στα τρία -ίσως- μεγαλύτερα περιοδικά που κυκλοφορούν. Στην μία γωνία το New Musical Express (nme), παμπάλαιο, βίβλος για πολλούς, με εμφανή σημάδια παρακμής και ξεπουλήματος στην “Αμερικανιά”, στην άλλη γωνία το Mojo και κάπου στο βάθος αχνοφαίνεται
το Rolling Stone, που απλά τιμητικά αναφέρεται, προτιμώ να πάω τρια βράδια συνεχόμενα στον Πλούταρχο από το να διαβάζω κάθε μήνα το Rolling Stone.
Το NME, από την μία έχει πολλά πλεονεκτήματα – που είναι λίγο περίεργα.. – α) ΕΙΝΑΙ ΑΓΓΛΙΚΟ. ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ. ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ. Και γράφεται από Άγγλους που μιλάνε Αγγλικά και όχι Αμερικάνικα. β) Είναι εβδομαδιαίο, σημαντικό πράγμα, γιατί ειναι πάντα “in” γ) υποστηρίζει νέες μπάντες, δεν λέει όχι σε progressive (λεμε τώρα) και κυρίως κρατάει σε απόσταση την Radiohead-ο-μανία της εποχής. Για τους Ραδιοκέφαλους τα είχα πει εδώ, και άν βαριέστε προτιμώ Motorhead από Radiohead. Και αμα το θέλετε με παραδείγματα, να ένα : το Rockferry της Duffy (ντρέπομαι, αλλα αυτό το “Mercy” είναι too catchy too resist) στο RollingStone πήρε 9/10, αντίθετα στο NME 4/10. Και με ιδιαίτερη βρετανική κυνικότητα.
Και ενώ είχα σίγουρο ότι θα το ρίξω στο Νι-Μι-Έψιλον, πέφτω στο εξώφυλλο του Mojo και τρώω κεραμίδα. The Specials! Υπάρχει περιοδικό του 2008 που έχει για εξώφυλλο τους Specials! ΛΟΛ, ΟΜΦΓΚ ΚΑΙ ΡΟΦΛ που λένε και οι lineage-άδες (ήμουν και έγω τέτοιος ). Και όχι μόνο αυτο, έχει θέματα στους Jethro Tull(!), με σχολιασμό του Nick Cave(!!!!) στην επιρροή τους. Αλλά. πρώτον, δέν έχει την κυνικότητα του NME, δεύτερον είναι μηνιαίο και έχει τα ίδια λεφτά η συνδρομή (ναι, είμαι μίζερος και πιστεύω στο value-for-money). Τρίτον δεν ακούγεται το ίδιο το “Ενημερώνομαι απο το NME” με το “Ενημερώνομαι από το Mojo“
Στο τέλος αφήνω το παράπονο μου για την πλήρη ανυπαρξία του μουσικού τύπου στην Ελλάδα, και ζητώντας προτάσεις για καλά fanzines που να ασχολούνται με Rock, indie rock χωρίς να κρατάνε την metal σκηνή στην απέξω.
34 Hours…
34 ώρες πριν ξύπνησα και πέρα απο μιάμιση ώρα πριν το σχολείο που κοιμήθηκα την παλεύω – δεν την παλεύω αυτή τη στιγμή. Προσπαθώντας να μείνω μια ωρίτσα ακόμα ξύπνιος, να ξυπνήσω αύριο πουρνό πουρνό με όρεξη, είπα να ξαναγράψω κάτι. Το πρόβλημα είναι ότι δεν λειτουργώ και πλήρως ώστε να μου έρθει κάτι.
Οπότε Arctic Monkeys και πάλι Arctic Monkeys.
Λιτότητα ρε!
Θυμήθηκα το UseNet τωρα πρόσφατα, που καταριόμουν για την παρακμή της πληροφορικής.
Αυτό που βλέπετε εδώ απο πάνω ήταν ο server του newsnet.com ενός από τους σημαντικότερους news readers. Θα το κάνω σύνθημα, Newsgroups, irc και Soulseek, και δε πα να γαμηθείτε!
Αυτα τα πολλά.
