Don’t Stop Me Now
Είναι η πρώτη φορά στα 17 χρόνια ζωής που πιάνω σιγα σιγά, που νιώθω έτσι στην αρχή των πασχαλινών διακοπών. Δεν νιώθω έτοιμος να τα γράψω όλα, και να αρχίσω να βαριέμαι ακούγοντας μουσική, παίζοντας video-games, γενικώς όλα αυτα τα πράγματα που κάνω και ανεβάζουν το επίπεδο μου, δίνουν ένα στόχο στην ζωή μου και τονίζουν την ωριμότητα μου.
Η αιτία είναι η γνωστή ότι στο πίσω μέρος του μυαλού μου
είναι η υπενθύμιση ότι αύριο έχω ιδιαίτερο, μεσα στην μεγάλη εβδομάδα πρέπει να κάνω επανάληψη στην Χημεία και στα Μαθηματικά, ότι οι διακοπές μου θα τελειώσουν νωρίτερα λόγω μαθημάτων. Και πίσω από όλα κρύβεται ο μπαμπούλας των Πανελληνίων όπως πάντα.
Άλλα επειδή μόνο η μουσική θα μας σώσει, ακούω αυτό και λέω ένα περήφανο και περίτρανο ΧΕΣΤΗΚΑ.
