Amarant’s Weblog

Αυτό λέγεται για το μάθημα της έκθεσης στις πανελλήνιες. Αλλά δεν είναι όλα ρόδινα. Το θέμα με τις πανελληνιες είναι να μην φανεί καθόλου στην έκθεση σου η πολιτική σου θέση. Υπάρχουν λέξεις που είναι απαγορευμένες.

Καπιταλισμός : Η λέξη καπιταλισμός, καθώς και όλα τα παράγωγα της απαγορεύονται. Αμα πέσεις σε αριστερό εξεταστή;

Συντηρητικός : Μία ακόμα απαγορευμένη λέξη, γιατί αμα πέσεις σε δεξιο εξεταστή, δεν σου βαθμολογεί το γραπτό, απλά γράφει με μεγάλα κόκκινα γράμματα την λέξη Αριστερός.

Επίσης απαγορεύονται κύρια ονόματα του τύπου Ρωσία, ΝΑΤΟ, Αντίσταση, Μάρξ, Άνταμ Σμίθ, Παπαδόπουλος, Χούντα, Παγκοσμιοποίηση κλπ κλπ

Μου το έχουν πει τουλάχιστον πέντε διαφορετικοί φιλόλογοι. Άντε να γράψεις τώρα την σημαντικότερη έκθεση της ζωής σου.

Από τοτε που είδα το High Fidelity, τα ενδιαφέροντα μου άλλαξαν. Σε πολλούς δεν άρεσε σαν ταινία, αλλα για μένα ειναι η καλύτερη που έχω δει. John Cusack, Jack Black σε ταινία που είναι αφιερωμένη στην μουσική. Να μην μιλήσω για το υπόλοιπο καστ, αλλα ιδιαίτερη μνεία θέλει ο Todd Louiso που ήταν απολαυστικός και ο Tim Robbins που μόνο και μόνο αν τον δείς γελάς.

Αυτό που μου έμεινε είναι τα Top 5 lists. Μου κολλησε γερά όμως. Πάρτε ένα που σκέφτηκα σήμερα μεταξύ Χημείας και Αρχαίων. No particular order intended!

Top 5 Feel-Good Songs :

1. Thin Lizzy - Dancing In The Moonlight

2. The Waterboys - The Pan Within

3. In Flames - Dialogue With The Stars

4. U2 - Where The Streets Have No Name

5. Curtis Mayfield - Move On Up

Και ένα τελευταίο για τους πιο ψαγμένους :

ΥΓ. Κάντε τα δύο τα τελευταία :

What came first, the music or the misery? People worry about kids playing with guns, or watching violent videos, that some sort of culture of violence will take them over. Nobody worries about kids listening to thousands, literally thousands of songs about heartbreak, rejection, pain, misery and loss. Did I listen to pop music because I was miserable? Or was I miserable because I listened to pop music?

Το περιοδικό Schooligans θεωρείται το περιοδικό της νεολαίας, και πολλοί το θεωρούν την φωνη των νέων στην Ελλάδα. Το site του είναι σχετικά καλό από design κλπ. κλπ. Είναι και πίσω από το κίνημα του Schoolwave, που το υποστηρίζω full είχα πάει περισυ θα πάω και φέτος εκτός απροόπτου, έχει ωραία μαθητικά σχήματα, έχει ωραία οργάνωση και αρκετά events.

Όσον αναφορά το περιοδικό και το site όμως, είναι μεγάλη παπαδιά. Το περιοδικό όλο χαζα έχει μέσα, του τύπου με παράτησε η γκόμενα, τι να κάνω, ή με ακούμπησε ο καθηγητής, μπορω να του κάνω μηνυση; Και έρχονται όλοι οι wannabe αριστεροί και επαναστάτες που επειδή τους καύλωσε να γραφτούνε στην ΚΝΕ ένα πρωινό γίνανε πιο κόκκινοι και από το Καραισκάκη, όταν μιλάνε για πολιτικά πετανε δυο τρεις Γκεβάρα, κανα Λένιν και μεχρι εκεί ξέρουν. Κάπως έτσι είναι και οι αρθροράφοι του περιοδικού, όσοι γράφουν στο site κλπ.

Θέλει η πουτανα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει όμως. Γιατί όλοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι είναι “ώριμοι” και “αγωνιστές” δείχνουν στο site ότι έχουν δρόμο ακόμα.

http://www.theschooligans.gr/articlesnew.php?aid=114

To link οδηγεί στο site του περιοδικού στο κομμάτι γύρω από το ιντερνετς, στο οποίο υποτίθεται ότι έχει ενδιαφέροντα θέματα στο νετ. Δείτε και μόνοι σας ότι αναλώνεται μόνο σε χαζα vide-άκια του youTube. Εκεί είναι το ενδιαφέρον για τα sites. Αντε σε κανα MySpace να βγάλετε τα απωθημένα σας. “Επαναστάτες”!

btw, το comment μου έφαγε delete. Ούτε έβρισα ούτε τίποτα, ήμουν καλό παιδί, I promise. Αλλα η επανάσταση δεν σηκώνει πολλα-πολλά.

To Blog or not to blog?

to blog to blog! Το έψαξα το θέμα και αφου έχω τόσες μαλακίες να πω, όλο και καποιος θα βρεθεί να τα διαβάσει.

Και όταν είσαι 16, μένεις στον Κορυδαλλό και δεν ακολουθείς το ρεύμα, έχεις να πεις πολλά που θες να πεις, και τι να τα πείς στον περίγυρο σου, τι να τα πείς στο ντουβάρι την ίδια απάντηση θα έχεις. Και μέτα έχεις και το εξής : τι να πρωτοπεις ; Ότι δεν αντέχεις άλλο να λες οτι ακούς Velvet Underground, Guns n Roses, The Smiths, Cannibal Corpse, In Flames, Marvin Gaye, Simon & Garfunkel, Belle & Sebastian, Rachmaninoff, Massive Attack, Prodigy, Nobuo Uematsu, Jamiroquai και άλλα πολλά με την ίδια ποικιλία και να σε κοιτάνε όλοι και να αναρωτιούνται αν τρωγονται όλα αυτα; Ότι δεν πάω φροντιστήριο και όσα ξέρω γυρω από επιστήμες τα ξέρω επειδή εγω ο ίδιος τα ψάχνω ; Ότι δεν γουστάρω να παω στα σκυλάδικα να είμαι σαν σαρδέλα και να διασκεδάζω και ότι προτιμώ να είμαι σε κάτι light όπου όλοι τριγύρω μου ειναι 25+ ετών; Ότι η πρώτη μου επαφη με το ιντερνετς ήταν πριν 6-7 χρόνια;

Όλα αυτα δέν υπάρχουν εδώ. Για αυτό θα τα πω στο ιντερνετς να τα βγάλω από μέσα μου.

Αντε και στο διάλο πάλι τους θυμήθηκα και τα πήρα.